memories, nostalgia

nakakapagod ang exam ko sa psych 110 a. naalala ko tuloy ang pagod ng chem. kaya lang walang friends sa 110 na kasing close sa chem. adik lang. lahat ng class ko ganun. walang close friends. sa 150, nandun nga si alex ang layo naman niya, at siguro apektado na naman ako ng pag-iisip kong kapag maraming alam tungkol sa akin e kailangang layuan dahil baka dumami pa ang alam niya. hehehe. wala ng masayang class. miss ko na ang ultimate partnership namin nina jik, karen at myk. hehehe. paramdam naman tayo sa isa't isa kahit paminsan-minsan kasi di naman pinagbabawal ng batas un friends. porke magkakasama kayo jan ha. hehehe. nakakabangag nga talaga ang mga numero. at dahil statistics ang exam ko kanina mukang ito na ang epekto nun. hehehe.
nalulungkot lang dahil kahit nandito na sa pinas ang bespren ko doon na galing canada e hindi pa rin kami nakakapag-usap at nakakapag-bonding. kumusta naman ang friendship?

isang maling posisyon, buong buhay na pagkakamali

hay naku. ang hirap huminga ng tamang hangin. nakaka-ubo ang mausok na kapaligiran pero nahihilo na ako sa malinis na hangin ng kabukiran. hindi ko na alam ang tama at mali, o kung meron ba talaga nun. alam ko namang "i cannot please everybody" kaya nga ang aim ko na lang sa buhay ko ay maging neutral ang feelings ng lahat ng tao about my existence. akala ko madali. hindi pala. kung ang mga taong nagpapakabuti ay maaari pa ring makita bilang masama at ang mga nagpapakasama ay nakikita pa ring mabuti, hindi ko mawarian kung paanong nangyaring ang pupuntahan ng nais ko ay ang pinakamasama. nakalimutan kong ang kabaliktaran ng walang pakiramdam ay mayroon at kasama dito parehong ang mabuti at masama. ang mali kong paniniwala ay dinala ako sa ganitong buhay na hindi na mabago kahit ng sarili ko sa ngayon.
eto na naman ako at naglalalim-laliman. akala ko wala ng iintindi sa akin dahil di nga ako maintindihan. yun pang mga mali ang intindi ang nagpupumilit na kilala na nila ako. iisa pa lang ang nakakita sa dilim ng kalalimang alam ko. pero wala na siya. ewan ko ba kung bakit malapit lang naman siya pero di ko man lang matapik para malaman niyang nasa tabi niya lang ako. para malaman niyang natutuwa ako at naiintindihan niya. malayo na nga siguro siya at isang ilusyon na ako ang may gawa ang nakikita ko ngayon.

nakakapagod na...

una, ang mga gawain. paper works sa school, assignments sa bawat subject, projects na several weeks ahead kung sabihin pero hindi pa rin mapigil sa pagka-cram, activities na sobrang dami hindi ko na maalala kung bakit ako kasali. wala pa nga jan ang obligasyon sa pamilya, kaanak at kaibigan. kumusta naman?
pangalawa, ang paggawa. ung una e pag-iisip pa lang un na dapat ko silang gaawin, eto ay ang mismong paggawa ng mga dapat.
pangatlo, ang pagsunod. mahirap gumawa ng mga bagay pag wala ka pang alam, pero mas mahirap kung alam mong meron kang dapat sundin at merong dapat lampasan. ang sakit sa ulo ng pressure ng ibang tao lalo na ng sarili. hirap lang.
pang-apat, ang mabuhay. siguro nga tama si abril na ang buhay ay isang kaparusahan. at ayaw ko na dahil nga pgod na ako. pinipilit ko naman magtino a. pinipilit kong magpakabait. andami lang sigurong kaakibat ng buhay na hindi ko na kayang dalhin sa balikat ko.
pero hindi naman ako tipo ng pakamatay no. yuck! aantayin ko na lang si papaGod na bilisan ang paglakad ng mga papeles ko doon. sabi ko nga pagod na ako kaya ayoko nang mag-effort. marami nang nasayang na panahon at enerhiyang hindi ko na maalala kung saan ko dinala. mali kasi e... mali.

hindi pa ako handa... teke teka teka!

kumusta naman ang maagang pagpupuyat para sa isang formal paper sa major ko? hindi pa naka-program ang utak ko na magkaroon ng tatlong oras lang na pahinga. adik si sir! pero kool na adik! hehehe. kaninang umaga tuloy bangag-bangagan ang drama ko. inaantok ako pero hyper. syet psych at psychoactive drugs. aba naka dalawang mugs ba naman ako ng kape.
nagbago nga pala ako ng template. sa mga nakapansin, salamat at bumibisita pala keo ng blog ko. hindi kasi ako marunong nung kinukuha sa blogskins ba un. walang net sa bundok kaya di ko gets how to fix my blogsite. kumusta naman? sana matuto na ako soon.